Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια χρόνια φλεγμονώδης διαταραχή. Ως αυτοάνοση ασθένεια, η ρευματοειδής αρθρίτιδα προκαλεί το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται σε υγιή κύτταρα σε όλο το σώμα. Αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί σε φλεγμονή η οποία στη συνέχεια προκαλεί πόνο στις αρθρώσεις. Μερικές φορές, ωστόσο, μπορεί να βλάψει και όργανα, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων, της καρδιάς και των ματιών.
Περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Για πολλά άτομα που πάσχουν από τη νόσο, ο πόνος και η δυσκαμψία στις αρθρώσεις δυσκολεύουν τη διατήρηση μιας καθημερινής ρουτίνας. Η έγκαιρη θεραπεία, ωστόσο, μπορεί να μετριάσει αυτές τις επιπτώσεις.
Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα?
Το φύλο και η ηλικία είναι οι δύο μεγάλοι παράγοντες κινδύνου για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες από τους άνδρες να αναπτύξουν την πάθηση και οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν συμπτώματα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας των εξήντα. Άλλοι παράγοντες κινδύνου - όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία - μπορούν να μειωθούν μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής. Οι άνθρωποι μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ρευματοειδούς αρθρίτιδας με:
• Ενσωμάτωση κατάλληλης άσκησης για την αύξηση της κινητικότητας
• Διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους
• Ακολουθώντας μια θρεπτική διατροφή
• Διατήρηση καλής στοματικής υγείας
• Δεν καπνίζω
Ποια είναι τα συμπτώματα?
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα εναλλάσσεται μεταξύ δύο σταδίων: εξάρσεις, όταν τα συμπτώματα επιδεινώνονται και ύφεση, όταν τα συμπτώματα βελτιώνονται. Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, η οποία μπορεί να διαρκέσει από λίγες ώρες έως μερικές εβδομάδες, ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει:
• Πόνος στις αρθρώσεις
• Δυσκαμψία στις αρθρώσεις
• Προβλήματα ισορροπίας
• Πρήξιμο και ευαισθησία στις αρθρώσεις
• Αδυναμία
• Πυρετός
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της οστεοαρθρίτιδας;
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων που επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Ενώ οι δύο μορφές αρθρίτιδας μπορεί να έχουν παρόμοια συμπτώματα, έχουν διαφορετικές αιτίες. Ενώ η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, η οστεοαρθρίτιδα προκύπτει από γενική φθορά που προκαλεί σταδιακή διάσπαση του χόνδρου στην άρθρωση, εξάντληση του αρθρικού υγρού που σχετίζεται με την ηλικία ή οξύ τραύμα στην άρθρωση. Παρόλο που και οι δύο προκαλούν πόνο στις αρθρώσεις, είναι σημαντικό για έναν γιατρό να διαγνώσει ποια μορφή αρθρίτιδας έχει ένας ασθενής, προκειμένου να την αντιστοιχίσει στην πιο αποτελεσματική θεραπεία.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Παρόλο που η τελική θεραπεία δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί, τα συμπτώματά της μπορούν να αντιμετωπιστούν. Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο πιο πιθανό είναι να επιβραδυνθεί η εξέλιξη της νόσου ή να εισέλθει σε ύφεση. Χωρίς θεραπεία, ωστόσο, η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Εάν κάποιος πιστεύει ότι βιώνει τα πρώιμα σημάδια της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, θα πρέπει να δει έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης για συμβουλευτική και διάγνωση.
Τα φάρμακα που μπορούν να επιβραδύνουν τις επιπτώσεις της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να αποτρέψουν τη βλάβη στις αρθρώσεις περιλαμβάνουν τροποποιητικά της νόσου αντιρευματικά φάρμακα (DMARDs), γλυκοκορτικοειδή, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) και αναλγητικά (παυσίπονα). Επιπλέον, οι φυσικοθεραπευτές και οι εργοθεραπευτές μπορούν να παρέχουν ανακούφιση από τον πόνο και να προωθήσουν την κινητικότητα με ασκήσεις που έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν την ευελιξία των αρθρώσεων. Για προχωρημένες περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι η πιο αποτελεσματική επιλογή.
Ποιες είναι οι συμβουλές για τη ζωή με ρευματοειδή αρθρίτιδα;
Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα της νόσου, να βελτιώσει τη λειτουργία των αρθρώσεων, ακόμη και να επιβραδύνει την εξέλιξή της. Τα άτομα με αυτή την ασθένεια θα πρέπει να μιλήσουν με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τις κατάλληλες ασκήσεις, αλλά γενικά, θα πρέπει να στοχεύουν σε περίπου 150 λεπτά μέτριας δραστηριότητας κάθε εβδομάδα.
Η διατήρηση ενός υγιούς βάρους μπορεί να μειώσει την καταπόνηση στις αρθρώσεις που μπορεί να επιδεινώσει την αρθρίτιδα. Ακόμη και μια μέτρια μείωση βάρους μπορεί να προσφέρει οφέλη. Για παράδειγμα, η απώλεια μόλις ενός κιλού μειώνει το φορτίο που φέρει ένα γόνατο κατά τέσσερα κιλά.
Η εφαρμογή ζεστών ή κρύων επιθεμάτων στις προσβεβλημένες αρθρώσεις μπορεί επίσης να προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο. Η θερμότητα μπορεί να καταπραΰνει τους τεταμένους μύες, ενώ ο πάγος μπορεί να μειώσει το πρήξιμο και τον πόνο. Επιπλέον, ορισμένοι άνθρωποι βρίσκουν ανακούφιση από τον πόνο μέσω τεχνικών χαλάρωσης, όπως ο διαλογισμός ή οι ασκήσεις βαθιάς αναπνοής.